Μύθος 1: Οι καλύτερες εταιρείες έχουν και τις καλύτερες μετοχές.
Μια μετοχή ανεβαίνει όταν η εταιρία ξεπερνά τις προσδοκίες που κυριαρχούν γι' αυτήν. Όμως για τις καλύτερες εταιρίες υπάρχουν κατά κανόνα υπερβολικές προσδοκίες μεταξύ των επενδυτών και είναι δύσκολο να ξεπεραστούν. Τη δεκαετία του 1970 υπήρχαν ορισμένες εταιρείες όπως η International Business Machines, η McDonald's και η Xerox που εκτιμούνταν τόσο ώστε οι επενδυτές πλήρωναν ευχαρίστως 60 φορές τα κέρδη τους για να πάρουν τις μετοχές τους. Ήταν πραγματικά καλές εταιρείες και τα κέρδη τους αυξάνονταν δυναμικά για δέκα ή και περισσότερα χρόνια. Οι μετοχές τους όμως ήταν κακές, γιατί ο κόσμος τις πλήρωνε ακριβά εξαιτίας της προεξόφλησης της επιτυχίας τους. Η αναλογία στο σήμερα είναι η Apple που κατασκευάζει τα iMacs, τα iPods και τα iPhones: είναι άκρως αποδοτική, δεν επιβαρύνεται με χρέη και εκτιμάται καθολικά. Γι' αυτό όμως η μετοχή της κοστίζει 32 φορές πάνω από τα κέρδη της, 6 φορές πάνω από τη λογιστική της αξία και 5 φορές πάνω από τα έσοδά της. Η Apple είναι σπουδαία εταιρεία, αλλά πολύ πιθανόν μέσα στα δύο επόμενα χρόνια να έχει καταλήξει μια μέτρια μετοχή.
Μύθος 2: Στις σημερινές ασταθείς αγορές είναι καλό να κάνεις πολλές συναλλαγές.
Πριν το πιστέψετε αυτό, δείτε τι γίνεται με τις προμήθειες και τους φόρους. Οι προμήθειες έχουν πλέον μειωθεί στις ΗΠΑ, όχι όμως και οι φόροι. Τα μακροπρόθεσμα κεφαλαιουχικά κέρδη φορολογούνται με 15% ενώ τα βραχυπρόθεσμα σε ποσοστό άνω του 33%. Πρέπει να είσαι πολύ αλαζονικός επενδυτής για να μην υπολογίζεις αυτά τα λεφτά.
Μύθος 3: Να εμπιστεύεσαι τους αναλυτές για την επιλογή των μετοχών σου.
Οι αναλυτές είναι έξυπνοι άνθρωποι, γνωρίζουν τα στελέχη των εταιρειών καλύτερα από ό,τι εσύ, δουλεύουν πολλές ώρες και απασχολούν ένα προσωπικό σκληρά εργαζομένων βοηθών. Τίποτα από όλα αυτά δεν τους κάνει απαραιτήτως ικανούς στην επιλογή μετοχών. Τα τελευταία 10 χρόνια οι μετοχές του δείκτη Standard & Poor's που περισσότερο σύστηναν οι αναλυτές είχαν πιο μειωμένες αποδόσεις, ίσως επειδή κι οι αναλυτές προτιμούν τις καλές εταιρείες.
Μύθος 4: Προσέχετε τον Οκτώβριο, μήνα φονιά των χρηματιστηρίων.
Μη φοβάστε τον Οκτώβριο. Ο χειρότερος μήνας για τις αγορές είναι ο Σεπτέμβριος και όχι ο Οκτώβριος. Σύμφωνα με το Ned Davis Research, η μέση μηνιαία αλλαγή τιμών του βιομηχανικού Dow Jones το Σεπτέμβριο από το 1900 έως σήμερα 2009 αφορούσε πτώση 1,1%. Παρομοίως ο Φεβρουάριος και ο Μάιος ήταν μήνες μικρής πτώσης κατά μέσο όρο. Αντίθετα ο Οκτώβριος είχε μέσο κέρδος 0,1% και ήταν ο τέταρτος χειρότερος μήνας. Βεβαίως ο Οκτώβριος έχει σημαδευτεί από διάφορα χρηματιστηριακά κραχ αλλά υπήρξαν και πολύ γεροί Οκτώβριοι. Οι καλύτεροι μήνες παρεμπιπτόντως είναι ο Δεκέμβριος (μέσο κέρδος 1,5%), ο Ιούλιος (1,3%) και ο Απρίλιος (1,2%).
Μύθος 5: Μετρώντας τον κύκλο της κυβερνητικής θητείας μπορείς να προβλέψεις τις αγορές.
Καμία σχέση, τα Χρηματιστήρια δουλεύουν με άλλο τρόπο. Σε γενικές γραμμές πάντως το πρώτο έτος μιας προεδρικής θητείας είναι και το πιο αδύναμο για τις αγορές ενώ το τρίτο είναι το καλύτερο. Το δεύτερο και το τέταρτο κινούνται κοντά στο μέσο όρο. Ωστόσο αυτές είναι απλές τάσεις. Σύμφωνα με τις τάσεις, το 2008 επρόκειτο να είναι ένα φυσιολογικό έτος, όμως ο δείκτης S & P είχε πτώση 37%. Αυτό το έτος επρόκειτο να είναι ένα έτος χαμηλών αποδόσεων, όμως ο δείκτης S & P είχε άνοδο 13,5%
Μύθος 6: Ο λόγος Ρ/Ε (τιμής προς κέρδη) είναι το καλύτερο μέτρο για την αξία μιας μετοχής.
Πολλοί επενδυτές εκτιμούν το λόγο Ρ/Ε, όμως δεν αποτελεί το τέλειο μέτρο, ούτε κανένα μαγικό κλειδί που δείχνει τι μετοχές πρέπει να αγοράσεις. Για παράδειγμα το 2005 η Ford Motor είχε κέρδη ανά μετοχή 1.20 δολάρια. Στο τέλος αυτής της χρονιάς η μετοχή της Ford πωλούνταν προς 8 δολάρια, συνεπώς ο λόγος Ρ/Ε που έφτανε το 6 ήταν ελκυστικός. Ο καλός Ρ/Ε πάντως δεν εμπόδισε την Ford να χάνει λεφτά και στα τρία επόμενα χρόνια. Ούτε και την πτώση της μετοχής στα 2,29 δολάρια προς τα τέλη του 2008. Κανένας δείκτης από μόνος του δεν μπορεί να σου πει όλα όσα πρέπει να ξέρεις.
Μύθος 7: Καλό είναι να αγοράζεις μετοχές στην άνοδο.
Πολλοί σεβαστοί παράγοντες της αγοράς μοιράζονται αυτή την πεποίθηση. Ο καθηγητής Οικονομικών του Πρίνστον Μπάρτον Μάλκιελ υποστηρίζει όμως ότι τα οφέλη αυτής της στρατηγικής ακυρώνονται από το αυξημένο κόστος συναλλαγών που ενέχει. Η επένδυση στην άνοδο αποδίδει μερικές φορές αλλά όχι πάντα. Επιπλέον είναι μια στρατηγική με μεγάλο φορολογικό κόστος γιατί συχνά αποδίδει βραχυπρόθεσμα κέρδη.
Μύθος 8: Ο πόλεμος κάνει καλό στο χρηματιστήριο.
Πολύς κόσμος πιστεύει ότι η αύξηση των πολεμικών δαπανών σχετίζεται με μια ανοδική αγορά επειδή η αύξηση των δαπανών στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έβγαλε οριστικά τις ΗΠΑ από τη Μεγάλη Ύφεση. Αυτό όμως κατά κανόνα δεν ισχύει. Η αγορά κατέγραψε μικρά κέρδη στη δεκαετία του 1970 που ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ. Αντίθετα είχε τη μεγάλη της άνοδο στη δεκαετία του 1980 που ήταν καιρός σχετικής ειρήνης.
Μύθος 9: η αγορά προτιμά τους Ρεπουμπλικανούς.
Σύμφωνα με το Ned Davis Research, από το Μάρτιο του 1901 ως τον Ιούλιο του 2008 τα ετήσια κέρδη του Dow ήταν 7,2% με Δημοκρατικούς προέδρους. Ήταν όμως μόνον 3,6% με Ρεπουμπλικανούς προέδρους. Την ίδια περίοδο η καλύτερη απόδοση της αγοράς που έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής ήταν στην προεδρία του Μπιλ Κλίντον, που ήταν Δημοκρατικός.
Μύθος 10: Η εκτίμηση των σωστού τάιμινγκ της αγοράς μπορεί να αυξήσει πολύ τις αποδόσεις σου.
Σίγουρα μπορεί, αν καταφέρεις να την κάνεις με ακρίβεια. Ωστόσο εκείνοι που καταφέρνουν να εκτιμήσουν σωστά τους χρόνους της αγοράς είναι ελαχιστότατοι. Ο περισσότερος κόσμος που προσπαθεί να το κάνει καταλήγει να βρίσκεται εκτός στις απροσδόκητες ξαφνικές ανόδους που κατά κανόνα αποδίδουν και σημαντικό κομμάτι των μακροπρόθεσμων κερδών μιας αγοράς - όπως ήταν η άνοδος της περασμένης άνοιξης για παράδειγμα.
RSS Feed
Εκτύπωση
Αποστολή με e-mail
