STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


Η ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ... Της Θεοδώρας Ο. Μίνου* ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ! ΑΞΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ...
828 αναγνώστες
Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008
11:14

 

                                                                                http://www.pic4ever.com/images/63izs7n.gif   

 xrimatistirioΜεγαλοεπενδυτές, μεγαλοεισοδηματίες, golden boys και μέσοι καταναλωτές. Limit Down στους δείκτες του χρηματιστηρίου limit down και στην ψυχολογική διάθεση! Η ψυχολογία τους επηρεάζεται σχεδόν ταυτόχρονα με την πτωτική πορεία των δεικτών του χρηματιστηρίου και οι συνέπειες έχουν επίπτωση σε όλη τους τη ζωή.

Φαίνεται πως η οικονομική κρίση έχει αρχίσει να προκαλεί τριγμό στα θεμέλια ενός συστήματος που στη θεωρία έμοιαζε στέρεο. Ανησυχία, άγχος και φόβος. Αν και δεν είναι εύκολο να το διακρίνει κανείς στη όψη τους, γιατί έχουν μάθει να κρύβουν καλά την ανησυχία τους για τα γεγονότα, μπορεί κανείς εύκολα να το διακρίνει από τις σπασμωδικές τους κινήσεις και από την τάση τους να προσπαθούν να σώσουν ότι φαίνεται πως έχει ήδη χαθεί….

Ωστόσο ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των μεγαλομετόχων και επενδυτών δεν περίμενε η κρίση να πάρει τόσο μεγάλη έκταση! Ενώ πολλές φορές οι εξελίξεις είναι εμφανείς και εξαπλώνονται κανείς δεν περιμένει να του συμβεί, ότι συμβαίνει στον διπλανό του … ή στη διπλανή χώρα, ειδικά όταν αυτή είναι μια πολλά υποσχόμενη χώρα όσο αφορά στην οικονομική ανέλιξη, όπως οι ΗΠΑ. Να όμως που τα χειρότερα έρχονται και τώρα καλούνται να σώσουν τις περιουσίες τους ή ότι έμεινε από αυτές.

Όταν η κατάσταση γίνεται βίωμα

xrimatistirioΗ αλήθεια είναι πως όταν κανείς βιώνει την ίδια κατάσταση για πολλά χρόνια δυσκολεύεται να πιστέψει το ενδεχόμενο της αλλαγής, πόσο μάλλον την ίδια την αλλαγή. Τι γίνεται λοιπόν με τον επιχειρηματία που ασκεί αυτό το επάγγελμα για πάρα πολλά χρόνια και συντηρεί τον ίδιο, την οικογένειά του αλλά ίσως μπορεί να συντηρήσει και την επόμενη γενιά της οικογένειάς του, με τον πλούτο που έχει συσσωρευτεί στα χέρια του; Πως αντιδρά στην αλλαγή αυτής της παγιωμένης κατάστασης; Τι συναίσθημα τον πλημμυρίζει, όταν βλέπει τα χρήματά του να εξαφανίζονται χωρίς ουσιαστικό λόγο, δηλαδή κάποιο κακό χειρισμό ή κάποια λάθος επένδυση;

ΑΓΧΟΣ είναι η σωστή απάντηση! Το άγχος και σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να οδηγήσει σε πολύ άσχημες καταστάσεις. Οι κρίσεις πανικού, η νευρική κατάπτωση (break down), η κατάθλιψη, η αρχή της εξάρτησης από ουσίες (αλκοόλ, ναρκωτικά) είναι οι πιο συνήθεις επιπτώσεις του άγχους, όταν πρόκειται για την απειλή του τρόπου επιβίωσης του ατόμου. Μπορεί βέβαια ένας επενδυτής να μην βιώνει την αίσθηση ότι δεν θα μπορεί να παρέχει στον εαυτό του τα προς το ζην αλλά η δική του αίσθηση για το τι σημαίνει οικονομική ασφάλεια και εξασφάλιση του μέλλοντος, κυμαίνεται σε τελείως διαφορετικά οικονομικά επίπεδα από ότι για το μέσο καταναλωτή.

Μπορεί κανείς να το κατανοήσει αυτό αν σκεφτεί πως οι ανάγκες μας κατά περίεργο τρόπο αυξάνονται ανάλογα με τις οικονομικές απολαβές μας. Έτσι οι ανάγκες ενός επενδυτή είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν αναπτύξει μια σχέση εξάρτησης με το χρήμα τόσο έντονη που μπορεί να τους οδηγήσει ακόμα και σε απόπειρα αυτοκτονίας. Μοιάζει σαν το χρήμα και όλες οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσω αυτού να ορίζουν την ύπαρξή τους, την βαθύτερη και ουσιαστικότερη ψυχοσύνθεσή τους.

Η ένταση του χρηματιστηρίου

xrimatistirioΔεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι από αυτούς θυσιάζουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της προσωπικής τους ζωής για να βρίσκονται δίπλα στην ένταση του χρηματιστηρίου. Βλέποντας λοιπόν το χρηματοπιστωτικό σύστημα να καταρρέει, τις εταιρίες στις οποίες είναι μέτοχοι να πτωχεύουν και να κλείνουν, το πιο πιθανόν είναι να βυθιστούν στην κατάθλιψη και να καταρρεύσουν και εκείνοι μαζί με αυτό.

Τι γίνεται όμως με τους κοινούς θνητούς; Με τους βιοπαλαιστές και γενικά τον μέσο καταναλωτή;; πόσο επηρεάζεται από την κατάσταση αυτή εκείνος που ούτως ή άλλως είχε οικονομικά προβλήματα;; Τι συναισθήματα βιώνει ο μέσος καταναλωτής που πλέον δεν καταναλώνει πολλές φορές ούτε και αυτά που έχει πραγματικά ανάγκη;;

ΦΟΒΟΣ: Είναι το βασικό του συναίσθημα. Αγωνία για το προσωπικό του μέλλον και αυτό των παιδιών του. Είναι πια γεγονός ότι ο μέσος πολίτης δεν αποφασίζει να κάνει οικογένεια και παιδιά βασικά για οικονομικούς λόγους. Με τα νέα οικονομικά δεδομένα η τάση αυτή αυξάνεται και το άτομο δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να κάνει οικογένεια. Ωστόσο, η δημιουργία οικογένειας είναι το κομμάτι εκείνο που ολοκληρώνει την προσωπικότητα του ατόμου!! Τι συμβαίνει όταν το άτομο χάνει ένα ένα τα στηρίγματα που οδηγούν σε μια ολοκληρωμένη και υγιή προσωπικότητα;

Σε περίπτωση που ο μέσος καταναλωτής έχει ήδη οικογένεια τότε το άγχος κυριεύει την ύπαρξή του, αφού βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο. Ειδικά στην περίπτωση που έχει χάσει τη δουλεία του και τα εισοδήματά του είναι πολύ λιγότερα από τα έξοδά του φτάνει σε τέτοιο σημείο απόγνωσης που αναζητά λύσεις, τις οποίες δεν είχε ποτέ διανοηθεί στη ζωή του. Δυστυχώς η έλλειψη των χρημάτων ταυτίζεται συχνά με την παντελή απουσία αξιοπρέπειας. Τι πέρα από θλίψη να αισθανθεί κανείς όταν δεν έχει τη δυνατότητα να στηρίξει τον εαυτό του και τα παιδιά του;;;

Θύματα και τα παιδιά

kidΑν δούμε την κατάσταση από τη πλευρά των παιδιών δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς το δραματικό τρόπο με τον οποίο βιώνουν τον αγώνα των γονέων τους για επιβίωση; Ένα παιδί ούτως ή άλλως αισθάνεται ευγνώμον για την ύπαρξή του προς τους γονείς του πόσο μάλλον τώρα που τους βλέπει να δυσκολεύονται να το μεγαλώσουν. Το παιδί αισθάνεται ενοχικά και συνήθως προσπαθεί να καταβάλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια από αυτή που πραγματικά μπορεί, ώστε να μην αισθάνεται ότι γίνεται βάρος. Η θυσία όμως αυτή της παιδικότητας και η αίσθηση του απότομου μεγαλώματος, που ασυνείδητα μπορεί να τροφοδοτείται από τους γονείς, μπορεί να αφήσει ανεξίτηλα σημάδια στη ψυχοσύνθεση του παιδιού.

Πως ο γονέας να προστατευτεί και να προστατέψει το παιδί του από αυτή την έκπτωση των οικογενειακών αξιών; Με λίγα λόγια όταν αυτό για το οποίο έχει μοχθήσει κανείς θυσιάζοντας τη ζωή του καταρρέει, καταρρέει και ο ίδιος μαζί του ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική του επιφάνεια.

Αληθινά θύματα

depression Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ορισμένα περιστατικά απόπειρας αυτοκτονίας, που έχουν δημοσιευτεί, και έχουν λάβει χώρα στις ΗΠΑ, όπου το πρόβλημα είναι πιο εκτεταμένο και συγκλονίζουν την κοινή γνώμη:

Κάθρικ Ρατζαράμ, 45 ετών.
Με ένα πιστόλι αφαίρεσε τη ζωή των τριών γιων του, της συζύγου του και της πεθεράς του και κατόπιν αυτοκτόνησε... Στο σπίτι βρέθηκαν τρεις επιστολές, γραμμένες από το 45χρονο, όπου περιγράφονται τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας και ότι το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετώπιζε τον οδήγησε στην «τελευταία έξοδο». Ο Ρατζαράμ και η οικογένειά του δεν είναι μία ακραία περίπτωση «φτωχού» και περιθωριοποιημένου. Ήταν μία «τέλεια αμερικανική οικογένεια», όπως περιέγραψαν οι αστυνομικές αρχές την οικογένειά του μετά την ανεύρεση των πτωμάτων. Ο Ρατζαράμ, που είχε MBA στην οικονομία και είχε εργαστεί παλαιότερα για τις εταιρείες «Price Waterhouse» και «Sony Pictures», ήταν άνεργος εδώ και μήνες και αντιμετώπιζε ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες. Το πιστόλι το αγόρασε μία ημέρα μετά την κατάρρευση της τράπεζας Lehman Brothers, στις 16 Σεπτέμβρη. Η ύστατη πράξη απελπισίας του 45χρονου από το Λος Αντζελες δεν είναι μοναδική που απλώς έτυχε να αποσπάσει τα φώτα της δημοσιότητας.

 

Άντι Πόλκ, 90 ετών.
Μία βδομάδα νωρίτερα, την 1η Οκτώβρη, η Αντι Πολκ, από το Ακρον της πολιτείας Οχάιο, στα 90 της χρόνια αφαίρεσε τη ζωή της, όταν της έκαναν έξωση από το σπίτι όπου έμενε 38 χρόνια, λόγω των χρεών που είχε. Δεν άντεξε προφανώς τον εξευτελισμό αλλά και την ποταπές συνθήκες ζωής που θα την περίμεναν σε μια ηλικία που όλα είναι πολύ δύσκολα για τον άνθρωπο τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Η περίπτωσή τους έγινε παράδειγμα κατά τη θυελλώδη συνεδρίαση του Κογκρέσου που ενέκρινε τελικά το σχέδιο διάσωσης των τραπεζών, ύψους 700 δισ. δολαρίων, αναφέρει η «Hufftington Post».

 

Πάμελα Ρός, 57 ετών.
Η Πάμελα Ρος, από το Τενεσί, τραυματίστηκε θανάσιμα όταν επιχείρησε να αυτοκτονήσει καθώς επρόκειτο να γίνει κατάσχεση στο σπίτι της.

 

Ρόναλντ Γκόρ...
Τον περασμένο Μάρτη, ο Ρόλαντ Γκορ, στην Οκαλα της πολιτείας της Φλόριντα, σκότωσε τη σύζυγό του και το σκύλο τους, πριν αυτοκτονήσει.

Τα παραπάνω παραδείγματα αλλά και άλλες 51 αυτοκτονίες που συνδέονται άμεσα με την οικονομική κρίση αποτελούν απτή απόδειξη της σοβαρότητας και της έκτασης του θέματος αυτού. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το πρόβλημα αυτό εντείνει και τα άλλα ψυχικά νοσήματα των ατόμων και οδηγεί στην την κακοποίηση της ψυχικής υγείας σε βαθμό εγκληματικό.

* Η Θεοδώρα Ο. Μίνου είναι ψυχολόγος

http://www.kolonaki-press.com/

Σχόλια

21/11 12:24  Polydeukis
5*
21/11 13:56  stamatismakis
Ολοι ας περιμεναμε την τραγικη καταληξη των συνανθρωπων μας και σιγουρα πολλοι γνωριζαν για αυτη την κατασταση αλλα δεν μιλουσε κανενας
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις