STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


.....ΕΦΗΒΟΙ...παραβάτες του νόμου ?
810 αναγνώστες
Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008
21:43

 

teen angerΗ συμμόρφωση στους κανόνες, ακόμη κι αν αυτοί βασίζονται στις κοινωνικές συμβάσεις, στους νόμους ή είναι βαθιά κρυμμένοι στις συνειδήσεις μας, είναι ιδιαίτερα σημαντική για την κοινή συμβίωση. Στην εφηβική ηλικία τα νεαρά κορίτσια και αγόρια  έχουν φτάσει σ’ ένα επίπεδο ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων, ώστε να ελέγχουν τις πιο πολλές φορές τον εαυτό τους και τα επιθετικά τους ξεσπάσματα.

Ενώ, λοιπόν ο θυμός και η έκφρασή του  (λεκτική και σωματική), είναι κάτι το απόλυτα φυσιολογικό για τα μικρά παιδία ως αντίδραση στις διάφορες ματαιώσεις, δεν ισχύει το ίδιο και για τα βίαια ξεσπάσματα θυμού των εφήβων και των ενηλίκων. Είναι γνωστό, ότι η έλλειψη ελέγχου τέτοιων διεξόδων του θυμού οδηγεί σε εντελώς αρνητικές εκδηλώσεις επιθετικές και καταστροφικές ενέργειες, όπως ο χουλιγκανισμός και ο βανδαλισμός. Η πιο έντονη μορφή εσκεμμένου βανδαλισμού είναι αυτή που εκφράζεται από τους νεαρούς εφήβους που αισθάνονται περιθωριοποιημένοι και ξεσπούν εναντίον της κοινωνίας από μνησικακία και απογοήτευση. Ο περιθωριοποιημένος έφηβος νιώθει κατώτερος σε σύγκριση με τους άλλους και έχει έντονη την ανάγκη να καθιερωθεί και να γίνει αποδεκτός από τους συνομηλίκους του. Ένα τέτοιο άτομο είναι σε θέση να διαπράξει κάθε είδους αδικήματα και ιδιαίτερα  ληστείες και κλοπές.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

α) αντικοινωνική συμπεριφορά

Οι ηθικοί κανόνες είναι θεμελιώδεις από την άποψη ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την εμπιστοσύνη και την δικαιοσύνη που διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις. Ο έφηβος λοιπόν δεν μπορεί να ενταχθεί στην κοινωνική ζωή αν δεν έχει από πριν μάθει να σέβεται τους κανόνες αυτούς. Η συνεχής εναλλαγή από τον ένα κώδικα αξιών στο άλλο παρατηρείται στους σοβαρά διαταραγμένους εφήβους. Η απουσία σταθερού πλαισίου κανόνων ή μια λανθασμένη μέθοδος εισαγωγής στο κοινωνικό σύστημα, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αναρχία.

Ένας  έφηβος μη κοινωνικοποιημένος έχει περιοριστεί και απομονωθεί από το κοινωνικό σύνολο με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί απροσάρμοστος και να δρα δίχως ίχνος συνείδησης, εκδηλώνοντας έτσι παραβατική συμπεριφορά ή εμφανίζοντας διάφορες μορφές ψυχοπαθολογίας. Νεαροί παραβάτες του νόμου δυσκολεύονται να πιάσουν φιλία με «φυσιολογικούς» εφήβους. Οι συναναστροφές αυτές χαρακτηρίζονται κυρίως από επιθετικότητα και όχι από αλληλοβοήθεια και συνεργατικότητα. Τα παιδιά αυτά δεν παρουσιάζουν προβλήματα μόνο στις δεξιότητες που απαιτούνται για τα μαθήματα του σχολείου αλλά και στις κοινωνικές τους δεξιότητες που είναι ελάχιστα ανεπτυγμένες.

β) υπερβολική αυτοεκτίμηση

Τα αντικοινωνικά παιδιά είναι δέκτες περισσότερων αρνητικών σχολίων- μηνύματα απόρριψης σε σχέση με τον εαυτό τους, περισσότερες κριτικές και τιμωρίες- σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς  τους. Η έλλειψη αυτοεκτίμησης, σύνηθες συναίσθημα για τους εφήβους, δεν ενυπάρχει στην προσωπικότητα των εφήβων που επιδεικνύουν αντικοινωνική συμπεριφορά ακραίας και καταναγκαστικής μορφής. Το αντίθετο, δεν κρίνουν ποτέ τον εαυτό τους και δεν αισθάνονται μειονεκτικά σε σχέση με τους άλλους. Έτσι  αναπτύσσουν εξελικτικά μία υπερβολικά αρνητική εικόνα για την οικογένεια τους, τους συνομηλίκους τους και με το πέρασμα του χρόνου για την αστυνομία, και την κοινωνία καθώς και το σύστημα αξιών της.

ΓΙΑΤΙ;

Τα παιδιά με έντονη παραπτωματική συμπεριφορά προέρχονται πιο συχνά από οικογένειες που χαρακτηρίζονται από δυσαρμονία στις σχέσεις μεταξύ των μελών τους, καυγάδες, από την απουσία στοργικών σχέσεων και τις αναποτελεσματικές και συνεπείς μεθόδους διαπαιδαγώγησης (συχνές αλλαγές από την υπερβολική αυστηρότητα ως την παντελή έλλειψη πειθαρχίας). Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να θυμάται κανείς ότι οι γονείς δεν είναι αλάθητοι και ότι τα παιδιά τους επηρεάζονται και από άλλους παράγοντες είτε θετικά είτε αρνητικά. Η ανεργία, η φτώχεια, η ποιότητα της εκπαίδευσης και της κατοικίας, εντείνουν το πρόβλημα της εγκληματικότητας γενικά.

Ωστόσο, έχει αποδειχτεί πως  υπάρχει θετική συνάφεια ανάμεσα στην εκτεταμένη χρήση της σωματικής τιμωρίας από τους γονείς μέσα στο σπίτι και στους υψηλούς βαθμούς επιθετικότητας των παιδιών τους έξω από το σπίτι. Ο τρόπος αυτός καταστολής της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς του παιδιού από μέρος των γονιών έχει μόνο παροδικά αποτελέσματα. Αυτό που το παιδί φαίνεται να μαθαίνει είναι ότι όποιος έχει τη δύναμη έχει και το δίκιο. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός ενήλικων εγκληματιών έχουν πέσει θύματα επιθέσεων και κακοποίησης από τους ενήλικες. Και τέλος, η παρακολούθηση μερικών μορφών τηλεοπτικής βίας αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης βίαιων ενεργειών σε ήδη ευάλωτους νέους (πχ. νέους με διαταραγμένη συμπεριφορά).

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ;

Τα άτομα αυτά χρήζουν άμεσης ενίσχυσης ηθικής και κοινωνικής συνείδησης. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μέσω:

  1. ισχυρών δεσμών στοργής και σεβασμού ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά.
  2. σταθερές ηθικές απαιτήσεις των γονιών προς τα παιδιά τους.
  3. συνεπή χρήση κυρώσεων 
  4. τεχνικές τιμωρίας που είναι περισσότερο ψυχολογικές παρά σωματικές(πχ αρνητικές αξιολογήσεις, κριτική.)
  5. εντατική χρήση επιχειρημάτων και ερμηνειών (διάλογος)
  6. παροχή ευκαιριών για υπεύθυνες δραστηριότητες.

Εστιάζοντας κανείς στο μικρότερο, αλλά ταυτόχρονα και το ουσιαστικότερο κοινωνικό σύνολο της ευρύτερης κοινωνίας, καταλήγει να επιδιώκει την λύση του προβλήματος από την ρίζα του, χωρίς αυτό να σημαίνει και την τελειωτική του λύση, διότι όπως είναι ευρέως γνωστό οι κανόνες, και η πραγματικότητα ενός σπιτιού  διαφέρουν από αυτούς που επικρατούν στην γειτονιά, στο σχολείο, στην εργασία κ.ο.κ.

 

απο kolonaki-press

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις