STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


...Επιστολη .Αστυνομικου.
1094 αναγνώστες
Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008
20:15

στο troktiko..

 

"Είμαι αστυνομικός. Όσο μπορώ δικαιολογώ τις αντιδράσεις από τον κόσμο αυτές τις ημέρες. Είτε αυτές προέρχονται από πολίτες χωρίς ετικέτα (άγνωστη ιδεολογική προέλευση) είτε από μαθητές, αντιεξουσιαστές, καταστηματάρχες, κ.α. Ο θάνατος του μαθητή δεν εντάσσεται στα «καθημερινά λάθη των αστυνομικών». Είναι ό,τι χειρότερο αποτέλεσμα μπορεί να επιφέρει η αστυνομική βία. Οι αστυνομικοί, τους οποίους καθημερινά συναναστρέφομαι, δείχνουν τη θλίψη τους με τη σιωπή τους ή αγανακτούν εκστομίζοντας βαριές εκφράσεις για τους «πολλούς υπεύθυνους» για το θάνατο του μαθητή. Εκφράζουν έτσι την αποστροφή τους σε...

...τέτοιες ενέργειες αστυνομικών κάτι που το δείχνουν και στην πράξη ...;δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν θα έκαναν κάτι τέτοιο εάν βίωναν τις ίδιες συνθήκες με τον ειδικό φρουρό. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί είναι διπλά λυπημένοι και απογοητευμένοι. Βλέπουν ν'; απαξιώνεται η υπόστασή τους, η δουλειά τους, η καθημερινή προσφορά τους απέναντι στο έγκλημα. Βλέπουν να περνούν αντιλήψεις προς τους νέους ότι όσοι φορούν την αστυνομική στολή είναι υπ-άνθρωποι, οι οποίοι αξίζουν την περιφρόνηση και τη λοιδορία του κόσμου και μάλιστα έμπρακτα πετώντας τους «ό,τι βρεθεί μπροστά μας» (νεράντζια, πέτρες, ξύλα) μόνο και μόνο για να τους δείξουμε πόσο πολύ τους περιφρονούμε, τους λυπόμαστε, τους απαξιώνουμε κλπ. Αυτό που βλέπουμε να κυριαρχεί είναι η «συλλογική ευθύνη». Δηλαδή είναι υπεύθυνοι «όλοι οι αστυνομικοί» για ό,τι θλιβερό συνέβη ή συμβαίνει καθημερινά εξαιτίας «κάποιων αστυνομικών». Είναι σαν να λέμε ότι επειδή ένα δάσκαλος είναι παιδεραστής έχουν ευθύνη όλοι οι δάσκαλοι. Τέτοιες αντιλήψεις και συμπεριφορές δεν αξίζουν σε αστυνομικούς οι οποίοι:
" Αγωνίζονται καθημερινά εναντίον του οργανωμένου και κοινού εγκλήματος για να έχομε πιο ασφαλή ζωή,
" Εξυπηρετούν πολίτες δείχνοντας επαγγελματισμό και την κοινωνική διάσταση του έργου τους,
" Τοποθετούν πολλές φορές σε δεύτερη μοίρα την προσωπική και την οικογενειακή τους ζωή εξαιτίας των απαιτήσεων του έργου τους,
" Είναι εκείνοι οι αστυνομικοί που θα δεχτούν πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τον πολίτη, ο οποίος τους εμπιστεύτηκε το πρόβλημά τους.
Μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι αστυνομικοί. Δε μπαίνω στη συζήτηση πόσο είναι το ποσοστό τους στο σύνολο. Θέτω μόνο το εξής ερώτημα. Αξίζουν τέτοιες συμπεριφορές αυτοί οι αστυνομικοί από το σύνολο των πολιτών και μαθητών; (εξαιρώ τις ομάδες με συγκεκριμένες -αρνητικές- αντιλήψεις για την αστυνομία και το ρόλο της, οι οποίες είναι ιδιαίτερη περίπτωση). Μπορούμε να φανταστούμε το μέλλον και τη ζωή στις πόλεις όταν οι σχέσεις πολιτών-αστυνομικών ξεκινούν από αμοιβαία καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης στο βαθμό που αυτή φαίνεται ν! α καλλιεργείται; (πάντα υπήρχαν στη Χώρα μας αλλά τώρα φαίνεται να τίθενται σε μια νέα βάση). Έχω πολλές σκέψεις στο πως θα μπορούσε αυτή η σχέση να τεθεί σε άλλες βάσεις για όφελος των πολιτών και όχι των αστυνομικών. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο όταν η αστυνομία ξεφύγει από το «στενό εναγκαλισμό» με την πολιτική εξουσία και τα κόμματα και αρχίσει να δίνει λογαριασμό μόνο σε πολίτες. Πως; Είναι μεγάλο ζήτημα και σηκώνει πολύ συζήτηση.

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις