STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


...Ερωτήματα και απαντήσεις για το προφίλ της «Νέας Τρομοκρατίας»
712 αναγνώστες
Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009
08:58

article thumbnail

 

 

 

 

Του Δημήτρη Μπεκιάρη

terrorismΔύο από τα ερωτήματα που τέθηκαν μετά την επίθεση με καλάσνικοφ αλλά και με υποπολυβόλο τύπου MP-5 εναντίον των ανδρών των ΜΑΤ και τον τραυματισμό 20χρονου αστυνομικού στα Εξάρχεια υπήρξε το εξής: Η δράση των ένοπλων οργανώσεων πυροδοτήθηκε λόγω της συγκυρίας της οξύτατης κοινωνικής κρίσης που προκάλεσε η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ή οι επιθέσεις εναντίον της κλούβας των ΜΑΤ στο Γουδί στις 23/12/2008 και της επίθεσης εναντίον των αστυνομικών ήταν απόλυτα προσχεδιασμένη πριν από τα γεγονότα που συγκλόνισαν την Ελλάδα από τον περασμένο Δεκέμβρη;

Στην πραγματικότητα αυτού του τύπου η συζήτηση συνιστά αντικείμενο άνευ περιεχομένου και ουσίας.

Από την μεταδικτατορική περίοδο, οπότε στις 23/12/1975 είχε κάνει την εμφάνισή της η ένοπλη οργάνωση 17Ν με την εκτέλεση του σταθμάρχη της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς, η δράση των ακροαριστερών ένοπλων οργανώσεων αντιμετωπίζεται περίπου ως ένα φαινόμενο απόλυτα ξεκομμένο από ολόκληρο το διαδικαστικό πλαίσιο της λειτουργίας της κοινωνίας, ως ένα ζήτημα που προκύπτει μόνο κάθε φορά που κάποια οργάνωση πραγματοποιεί μία ένοπλη ενέργεια ή αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτή και τελικά ερμηνεύεται με όρους πολιτικής επικαιρότητας. Ωστόσο η ένοπλη δραστηριότητα είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα τελειώσει ποτέ στην Ελλάδα.

Η δράση των ένοπλων ακροαριστερών οργανώσεων, για τους υποστηρικτές της ένοπλης δράσης και τα μέλη των ίδιων των οργανώσεων έχει ως τυπικό αντικειμενικό στόχο την ανατροπή του Status Quo της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Συνεπώς η ένοπλη δράση δεν προσλαμβάνει με απόλυτο τρόπο τα χαρακτηριστικά αντίδρασης επικεντρωμένης σε ένα περιστατικό ή σε μία συγκυρία. Η ένοπλη δράση είναι προετοιμασμένη διαρκώς προκειμένου να υλοποιείται ανά πάσα στιγμή, αφού αντικειμενικά είναι ενταγμένη σε ένα ευρύτερο σχέδιο πολέμου ενάντια στον Καπιταλισμό, στο υποστηρικτικό πλαίσιο της πολιτική του διαχείρισης και στους θεσμούς του. Τα "χτυπήματα" και οι ενέργειες εμπεριέχουν συμβολικά χαρακτηριστικά και σε πρώτη φάση στοχεύουν στη δημοσιοποίηση των ήδη ανεπτυγμένων  και εμπεδωμένων πολιτικών θέσεων μέσω της προκήρυξης το περιεχόμενο της οποίας μεταδίδεται μέσω των ΜΜΕ.

Κάθε χτύπημα ένοπλης οργάνωσης (είτε δικαιολογείται από κάποιους είτε όχι) αιτιολογείται στη βάση των επιχειρημάτων και του πολιτικού λόγου που αρθρώνεται ενάντια στο εξουσιαστικό status. terrorism

Όλες οι ενέργειες του «Επαναστατικού Αγώνα» αιτιολογούνται με βάση το επίπεδο αντίληψης της κυρίαρχης πολιτικής οικονομίας, της εμπέδωσης των κινδύνων που κρύβουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί, των διεθνών εξελίξεων, του ταξικού χάσματος και της ωριμότητας μιας κοινωνίας να εμπεδώσει τους κινδύνους από όποια πλευρά και αν προέρχονται. Για παράδειγμα η επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας στο αστυνομικό τμήμα της Καλλιθέας τον Μάιο του 2004 εκφράστηκε με αιτιολογικό πλαίσιο την αντίδραση απέναντι στην εύλογη για τα δεδομένα του κράτους – διοργανωτή αύξηση της παρουσίας των κατασταλτικών μηχανισμών και την διεύρυνση του πλέγματος ασφαλείας. 

Η επίθεση της ίδιας οργάνωσης στην Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 2007 αιτιολογείται ως αντίδραση απέναντι στη διαχρονική παρουσία του Αμερικανικού παράγοντα στην Ελλάδα από την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου μέχρι σήμερα, όπως επίσης στη βάση της ωμής παρέμβασης επί δεκαετίες στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας.

Η βίαιη συμπεριφορά του ειδικού φρουρού, που είχε ως αποτέλεσμα την δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αλλά και τα καθημερινά πυρά στους δρόμους και στις γειτονιές της Αθήνας παράλληλα με τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις είχαν ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του «Επαναστατικού Αγώνα» μετά από παύση του πυρός για περίπου δύο χρόνια, δηλαδή από τον Απρίλιο του 2007, μετά την επίθεση με υποπολυβόλο τύπου MP-5 στο αστυνομικό τμήμα Νέας Ιωνίας. Κάθε εκτίμηση από την πλευρά των ένοπλων οργανώσεων ότι το αστικό κράτος κινείται σε βάρος της κοινωνίας, ισοδυναμεί με έναρξη της μάχης σε έναν διαχρονικό πόλεμο. Οι οργανώσεις εξάλλου πάντοτε θεωρούν ότι το αστικό κράτος, τα οικονομικά συμφέροντα και στο αστικοκοινοβουλευτικό σύστημα έχουν κηρύξει τον πόλεμο στην κοινωνία και στο λαό.

Η υπόθεση

matΤο χτύπημα ενάντια στους άνδρες των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τα ξημερώματα της 5ης Ιανουαρίου του 2009 είναι εντυπωσιακό επιχειρησιακά για πολλούς λόγους.

Δύο οπλοφόροι πλησίασαν σε απόσταση περίπου 50 μέτρων τους αστυνομικούς, ο ένας στάθηκε όρθιος και ο άλλος σημάδεψε γονυπετής. Απολογισμός: ένας αστυνομικός βαριά τραυματισμένος από σφαίρα Καλάσνικοφ.

Το καλάσνικοφ που χρησιμοποιήθηκε, όπως προέκυψε από την βαλλιστική έρευνα, είναι το ίδιο με εκείνο που χρησιμοποιήθηκε λίγες ημέρες πριν στις 23/12/2008 από το πολυβολείο εντός του Πανεπιστημιακού Ασύλου στο Γουδί ενάντια στην κλούβα των ΜΑΤ.

Την ευθύνη για εκείνο το χτύπημα, με τον απόλυτα ανορθόδοξο τρόπο για τέτοιου είδους δράση ανέλαβε μία υποτιθέμενη οργάνωση «Λαϊκή Δράση», τα υποτιθέμενα μέλη της οποίας τηλεφώνησαν σε κάποια ιστοσελίδα.

Τελικά με το ίδιο όπλο έδρασε ο «Επαναστατικός Αγώνας». Από πού προκύπτει αυτό; Από την ταυτόχρονη και παράλληλη χρήση ενός πολυβόλου τύπου MP-5.

Πρόκειται για το ίδιο όπλο το οποίο είχε χρησιμοποιήσει η οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» τον Απρίλιο του 2007 ενάντια στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Ιωνίας.

Είτε, λοιπόν, ο Επαναστατικός Αγώνας αποφάσισε να δράσει από κοινού με την Λαϊκή Δράση, είτε ο Επαναστατικός Αγώνας και η «Λαϊκή Δράση» συνιστούν ενιαίο σχήμα, είτε ο Επαναστατικός Αγώνας υπάρχει, ενώ η «Λαϊκή Δράση» όχι.

Μέχρι την ανάληψη της ευθύνης του πρόσφατου χτυπήματος πιθανότατα από την οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» με προκήρυξη που θα σταλεί σε κάποια εφημερίδα, πρέπει να υπάρχουν επιφυλάξεις. Όλα τα υπόλοιπα θα αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης προσεχώς και οι απαντήσεις στο ερώτημα "υπάρχει η Λαϊκή Δράση;" θα δοθούν, πιθανότατα, προσεχώς.

Η ακτινογραφία μίας κατάστασης

Στο πολύ πρόσφατο άρθρο μου στην εφημερίδα «Η ΑΞΙΑ» το Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009, δηλαδή δύο περίπου ημέρες πριν από το τελευταίο χτύπημα του «Επαναστατικού Αγώνα» με τίτλο «Η ‘Νέα Τρομοκρατία’ είναι εδώ» είχε μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «Η Λαϊκή Δράση αν όντως είναι υπαρκτή ως ένοπλη οργάνωση, δεν αποτελεί την ‘νέα τρομοκρατία’ που γεννήθηκε μέσα από τις συνθήκες της γενικευμένης κρίσης και της εξέγερσης των προηγούμενων ημερών. Εκείνοι οι οποίοι έδρασαν εναντίον της κλούβας των ΜΑΤ εντάσσουν την δραστηριότητά τους στην «κινηματική νέα τρομοκρατία» που έχει αναπτυχθεί και αναπτύσσεται στην Ελλάδα από την εξάρθρωση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002 και μέχρι σήμερα. Σε αυτό το σχήμα ηγεμονικό ρόλο διαδραματίζει η οργάνωση ‘Επαναστατικός Αγώνας’ η οποία σε πολλές περιπτώσεις είχε βάλει στο στόχαστρο αστυνομικούς».

Στο ίδιο άρθρο στην «ΑΞΙΑ» δύο μέρες πριν οι σκοπευτές χτυπήσουν τον αστυνομικό ανέφερα με μια αναδρομή στην πολυετή έρευνα που έχω πραγματοποιήσει γύρω από την τρομοκρατία ότι «Η “Α” εδώ και σχεδόν τρία χρόνια έχει αναλύσει με ακρίβεια το προφίλ της νέου τύπου τρομοκρατίας. Η «νέα τρομοκρατία» η οποία συγκροτείται κυρίως από τον Επαναστατικό Αγώνα και συνακόλουθα από μικρότερης εμβέλειας οργανώσεις, υλοποιεί την στρατηγική της με βάση κάποια διαχρονικά θεωρητικά πλαίσια σχετικά με το «δόγμα της κινηματικής βίας». Οι οργανώσεις που εντάσσουν τη δραστηριοποίησή τους μέσα στις γενικότερες κοινωνικές διαδικασίες διαφέρουν κατά από την απόλυτα συνωμοτική 17Ν., η οποία στηρίχθηκε σε πολύ στενό πυρήνα ανθρώπων. Η “νέα τρομοκρατία” όπως είναι γνωστή τα τελευταία χρόνια εμπνέεται από τα κινήματα ενάντια στη Νέα Τάξη Πραγμάτων, από την διευρυμένη δραστηριότητα του ΕΛΑ και τα συμβολικά χτυπήματα εκείνης της οργάνωσης, από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες», από την Ιντιφάντα, από τη δραστηριότητα του αναρχικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο, από την παρουσία του αναρχικού κινήματος στον Ισπανικό Εμφύλιο και πολλές φορές από το πνεύμα του Τσόμσκι.

Στην Ελλάδα η “νέου τύπου τρομοκρατία” χρησιμοποιεί τη δράση της ως μέσω διαλόγου με την κοινωνία. Το κίνημα τροφοδοτεί με ένα είδος λαϊκού ερείσματος τις οργανώσεις και οι οργανώσεις τροφοδοτούν με ιδέες για δράση το κίνημα. Σε παλαιότερη προκήρυξη ο Επαναστατικός Αγώνας είχε “στοχοποιήσει” το ελληνικό Κοινοβούλιο και αμέσως μετά στις διαδηλώσεις που ακολούθησαν, το φυλάκιο μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα τυλίχθηκε στις φλόγες ύστερα από επίθεση με βόμβες μολότοφ. Αν η Λαϊκή Δράση είναι μία υπαρκτή οργάνωση με προσανατολισμό να κλιμακώσει τη δράση της, τότε καλό θα ήταν να σημειωθεί ότι μόνο η παρουσία της συνιστά κλιμάκωση της ήδη υπάρχουσας ένοπλης δράσης.

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό μέσα από όλες τις προκηρύξεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας από τις περισσότερες των οργανώσεων, είναι τα ασαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά, μία ολόκληρη φόρμουλα ιδεολογημάτων χωρίς σαφή πολιτική στόχευση. Εξ’ άλλου η εξέγερση των προηγούμενων ημερών δεν είχε σαφείς πολιτικές στοχεύσεις, άρα αντικειμενικά ήταν ανίκανη να ανατρέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς και ολόκληρο το status της κυρίαρχης πολιτικής οικονομίας με όρους αντιπαράθεσης δύο πραγματικά αντίπαλων πολιτικών στρατοπέδων που συγκρούονται στο πεδίο της κοινωνίας. Η “νέου τύπου τρομοκρατία”, όμως, παρά τα ακαθόριστα ιδεολογικά χαρακτηριστικά και ενώ δεν έχει σε καμία περίπτωση προσπαθήσει να τα συγκεκριμενοποιήσει επιδιώκει να αποτελέσει τον πυρήνα ανάπτυξης μιας γενικότερης βίαιης δράση μέσα στην κοινωνική διαδικασία, που πιθανότατα έχει ως στόχο τη δημιουργία “χάους”. Η «κινηματική λογικής» της υπαγορεύει την ταύτιση δράση της οργάνωσης με την εξέγερση στην κοινωνία. Οι οργανώσεις επιδιώκουν αν όχι να αναπτύξουν καθοδηγητικό ρόλο στην πορεία προς την εξέγερση, μάλλον σίγουρα να αποτελέσουν μέρος αυτής. Εξάλλου μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τα μέλη των οργανώσεων είναι βέβαιο ότι αισθάνονται δικαιωμένα όσον αφορά στην διαρκή καταγγελία για τη λειτουργία των κατασταλτικών μηχανισμών.

Και οι οργανώσεις δεν είναι λίγες: ‘Επαναστατικός Αγώνας’, ‘Λαϊκή Επαναστατική Δράση’, ‘Ένοπλη Επαναστατική Δράση’, ‘Λαϊκή Δράση’ περίπου κινούνται στον ίδιο χώρο. Δεν πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία για έναν σκληρό πυρήνα ο οποίος επιχειρεί να νουθετήσει ένα ανώριμο κίνημα, τροποποιώντας τις ονομασίες κάποιων περιφερειακών ομάδων που λειτουργούν έχοντας ως αφετηρία και ως καθοδηγητικό κέντρο τον ίδιο τον πυρήνα. Το προηγούμενο της ελληνικής ιστορίας είναι ο ‘Ένοπλος Λαϊκός Αγώνας’.  Εκτός από τα τεχνικά ζητήματα εκείνο το οποίο αλλάζει είναι ο ιδεολογικός μανδύας. Η “νέου τύπου τρομοκρατία’ δεν έχει ως ιδεολογική βάση τον Μαρξισμό. Η “νέου τύπου τρομοκρατία” συγκροτείται στην πραγματικότητα (και η “A” το έχει αποκαλύψει στο παρελθόν) από τα μέλη που στρατολογήθηκαν στην τελευταία φάση της λειτουργίας και δράσης του ΕΛΑΣ στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και τα οποία δεν πρόλαβαν να περάσουν στην ένοπλη δράση, αλλά και κάποια από τα μέλη που ανέπτυξαν “επαναστατική συνείδηση” στα ελληνικά πανεπιστήμια στον απόηχο της εξάρθρωσης της 17ν το καλοκαίρι του 2002 και πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο ΕΛΑ εξάλλου είχε συνδεθεί με άλλες οργανώσεις όπως: ‘Λαϊκός Αγώνας’, ‘Λαϊκός Επαναστατικός Αγώνας’, ‘Κόκκινη Πρωτοβουλία’, ‘Ομάδες Λαϊκής Αντίστασης’, ‘Αυτόνομοι Πυρήνες’, ‘Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80’, ‘Ιούνης 78’, ‘Ομάδα Επαναστατικής Λαϊκής Αλληλεγγύης’ και ‘Επαναστατική Οργάνωση 1η Μάη’, αλλά ποτέ δεν προέκυψαν χειροπιαστά στοιχεία διασύνδεσης με την 17Ν.

Τις ημέρες που η Αθήνα φλεγόταν κάποιοι, παρασυρμένοι από εμμονές, έσπευσαν να υποστηρίξουν ότι οι παρούσες συνθήκες «από τα αποκαϊδια θα γεννήσουν νέα γενιά τρομοκρατών, αντίστοιχη με εκείνη της 17Ν».

Η αλήθεια των πραγμάτων τους διαψεύδει πανηγυρικά.»

Το «Κ-P» τις επόμενες ημέρες θα ανοίξει τον φάκελο «Νέα Τρομοκρατία».

 

 

http://www.kolonaki-press.com/epanastatikos-agonas.html

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις