STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


...Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ....Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ !
822 αναγνώστες
Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009
18:00

 
Το πρόβλημα των εταιριών μεταφέρθηκε από αυτές προς στις κυβερνήσεις και τώρα το ανοδικό ή πτωτικό
μέλλον των χρηματιστηρίων, πέρασε ουσιαστικά από τους επιχειρηματίες στους πολιτικούς.

του Στέφανου Κοτζαμάνη

Πριν από κάμποσους μήνες, γνωστός
χρηματιστηριακός παράγοντας έλεγε το εξής:
«μην περιμένετε από τώρα άνοδο, ή καλύτερα
μην περιμένετε άνοδο αν δεν μάθετε τα
χειρότερα στο μέτωπο των επιχειρήσεων. Τα χειρότερα
στις επιχειρήσεις, θα έρθουν όταν γίνει ευρέως γνωστό
το πρόβλημα της Citigroup» ...;
Επί του παρόντος τουλάχιστον, ο συγκεκριμένος
παράγοντας έχει επιβεβαιωθεί τόσο ως προς την
πορεία του Γενικού Δείκτη, όσο και ως προς τα
προβλήματα που τελικά προέκυψαν και για τον
(«υπεράνω υποψίας» μέχρι τότε) τραπεζικό κολοσσό.
Σύμφωνα με τον ίδιο παράγοντα, σήμερα δεν απέχουμε
σε μεγάλο βαθμό από τον πάτο του βαρελιού: «άντε
να πέσουμε ένα επιπλέον 5%-10%» αναφέρει
χαρακτηριστικά στους πελάτες τους.
Το βασικό του επιχείρημα δεν είναι καθόλου παράλογο.
Από τη στιγμή που η αγορά είναι στο μεγαλύτερο
τουλάχιστον βαθμό ενήμερη για τα προβλήματα των
διεθνών τραπεζών, για τις δυσχέρειες της παγκόσμιας
αυτοκινητοβιομηχανίας, για την κρίση στην αγορά
ακινήτων, κ.λπ., λογικό είναι να τα έχει προεξοφλήσει
πλήρως, ή ακόμη και περισσότερο απ' ότι λογικά θα
έπρεπε. Άρα λοιπόν, άντε να υπάρξει και ένα
πισωγύρισμα 5%-10%, άντε να υπάρξει και ένα διάστημα
ταλαιπωρίας κάποιων μηνών και ...; αυτό ήταν όλο.
«Τα χειρότερα ανήκουν στο παρελθόν» είναι μια άλλη
έκφραση του ίδιου επιχειρήματος.
Βέβαια, υπάρχει ένας βασικός αντίλογος στο
συγκεκριμένο επιχείρημα. Η αντίρρηση που εκφράζεται
είναι ότι μπορεί μεν να είδαμε σχεδόν όλες τις
«τρύπες» των επιχειρήσεων, ωστόσο αυτό δεν αρκεί,
γιατί πολύ πιθανόν να μην είδαμε όλες τις
μακροοικονομικές τρύπες. Το γεγονός δηλαδή ότι με
πακέτα τύπου Ομπάμα, ή τύπου Γκόρντον Μπράουν
μπορούμε να «μπαλώσουμε» τα προβλήματα μεγάλων
επιχειρηματικών κολοσσών, αυτό δεν σημαίνει ότι το
θέμα έληξε.
Απλά, το πρόβλημα των επιχειρήσεων μεταφέρθηκε
από αυτές προς στις κυβερνήσεις και τώρα η επιβίωση
του συστήματος και το μέλλον (ανοδικό ή πτωτικό) των
χρηματιστηρίων, πέρασε ουσιαστικά από τους
επιχειρηματίες στους πολιτικούς. Ανάλογα με το πόσο
αποτελεσματικά θα χειριστούν οι τελευταίοι την
κατάσταση, θα παιχτούν πολλά.
Σε επίπεδο Ελλάδας, το στοίχημα είναι να χρηματοδοτηθεί
απρόσκοπτα η οικονομία με χαμηλά επιτόκια και
παράλληλα -με επίσης χαμηλά επιτόκια- να καλύψει και
το κράτος τις δικές του δανειακές ανάγκες. Δηλαδή, οι
τράπεζες χρειάζονται τη στήριξη του κράτους, το
κράτος τη στήριξη των τραπεζών, αλλά ταυτόχρονα
κράτος και τράπεζες ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το
ποιος θα αντλήσει χρήμα από τους επενδυτές (κρατικά
ομόλογα εναντίον τραπεζικών καταθέσεων). Καθόλου
εύκολο το εγχείρημα.
Σε κάθε περίπτωση όμως, το μέλλον του ΧΑ και των
λοιπών διεθνών χρηματιστηρίων θα παιχτεί σε διεθνές
πολιτικό επίπεδο. Από το αν για παράδειγμα θα υπάρξει
συντονισμένη διεθνής δράση για την καταπολέμηση της
κρίσης και όχι προσπάθειας «πάσας» της κρίσης από
ΗΠΑ σε Ευρώπη και αντιστρόφως. Από το αν επίσης, ο
πλούσιος ευρωπαϊκός βορράς στηρίξει το φτωχό
ευρωπαϊκό νότο (και μεταξύ αυτών και την Ελλάδα) και
μάλιστα σε ποιο βαθμό θα γίνει κάτι τέτοιο ...;

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις