STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


**** Πώς θα ήταν μια σύγχρονη ύφεση ?
971 αναγνώστες
Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009
09:05

 

022%20.gif                Ήρθαν απ΄ την Κρήτη ...;τα παιδιά του Ψηλορείτη        καλημερα μας,καλο μηνα!

 Η τρέχουσα κάμψη, αν και σοβαρή, δεν βρίσκεται σε επίπεδα ύφεσης σήμερα. Το Φεβρουάριο  η ανεργία ήταν 8.1%, όχι τόσο μεγάλη όπως στις αρχές της δεκαετίας του 1980 – ήταν τότε η τελευταία φορά που το ενδεχόμενο μιας ύφεσης είχε συζητηθεί σοβαρά, καθώς η ανεργία είχε παραμείνει άνω του 10% για 10 μήνες. Στη Μεγάλη Ύφεση, η ανεργία είχε φτάσει το  25%.

«Με ποσοστό ανεργίας 25%, έχεις ανεργία παντού», σημειώνει η οικονομολόγος Άννα Σβαρτς, 94 χρονών σήμερα και γνωστή κυρίως για την ανάλυση των αιτιών της Μεγάλης Ύφεσης που έκανε μαζί με τον μεταγενέστερο Μίλτον Φρίντμαν. «Καθένας το συνειδητοποιεί και τρομοκρατείται».

Χρησιμοποιώντας τον ορισμό του Μπάρο, ένα οικονομικό περιοδικό έκανε ψηφοφορία για τις πιθανότητες μιας ύφεσης στις αρχές Μαρτίου κι οι οικονομολόγοι που συμμετείχαν κατέληξαν στο ότι υπάρχουν 15% κατά μέσον όρο πιθανότητες. Αλλά μεταξύ τους  υπήρξε εκτεταμένη διαφωνία. Ο Τζον Λόσκι, επικεφαλής  οικονομολόγος των επενδυτικών υπηρεσιών της Moody's, έκανε λόγο για 30% πιθανότητες ύφεσης στις αρχές Μαρτίου, αλλά τα μεταγενέστερα καλύτερα από τα αναμενόμενα νέα τον έκαναν να τις μειώσει κατόπιν στο 20%. Αντίθετα, ο Πολ Κάσριελ της Nothern Trust έδινε μόλις 1%  πιθανότητες ύφεσης, επικαλούμενος την επιθετική δανειοδότηση εκ μέρους της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (FED)  και το πακέτο στήριξης της οικονομίας. «Εφαρμόζονται  πολλές και ισχυρές αντικυκλικές πολιτικές κι αυτό θα αποτρέψει το χειρότερο σενάριο», σημείωσε.

 Η σημερινή κυβερνητική απάντηση στην κρίση απέχει πάρα πολύ από εκείνη που είχε δοθεί στην κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1930, όταν η FED αύξησε τα επιτόκια, ο διαβόητος νόμος Smoot-Hawley για τους δασμούς συνέτριψε το εμπόριο και η συνταγή του υπουργού Οικονομικών Άντριου Μέλλον για την οικονομία ήταν “η εκκαθάριση της εργασίας, η εκκαθάριση του Χρηματιστηρίου, η εκκαθάριση των αγροτών, η εκκαθάριση της κτηματαγοράς”. «Η Μεγάλη Ύφεση ήταν ένα σύνολο από πολιτικά λάθη που έκαναν τα πράγματα χειρότερα», παρατηρεί ο 90χρονος ιστορικός και επενδυτικός σύμβουλος Πίτερ Μπερνστάιν. “Κι αυτή τη φορά είχαμε πολλά πολιτικά λάθη, αλλά τουλάχιστον δεν χειροτέρεψαν την κατάσταση”. Ο κ. Μπερνστάιν ζούσε στο δυτικό Μανχάταν κατά τη Μεγάλη Ύφεση. “Το ένιωθες συνέχεια όταν κυκλοφορούσες στο δρόμο”, λέει. “Οι άνθρωποι είχαν τέτοια φθορά!”.

 Η διαφορετική δομή της σημερινής οικονομίας συνεπάγεται ότι μια σύγχρονη ύφεση θα διέφερε από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του '30. Λιγότερο του 2% των Αμερικανών εργάζεται σήμερα στη γεωργία, σε αντίθεση με το 1930 όπου εργαζόταν ο ένας στους πέντε.  Τα τρία τέταρτα των σημερινών εργαζομένων βρίσκονται στις υπηρεσίες, όπου οι θέσεις εργασίας τείνουν να είναι σταθερότερες από ό,τι στη βιομηχανία, έναντι λιγότερων από τους μισούς που εργάζονταν το 1930.

Και έπειτα υπάρχουν όλα αυτά τα προγράμματα που λειτουργούν ως κοινωνικά δίκτυα ασφαλείας και που δημιουργήθηκαν μετά τη Μεγάλη Ύφεση ακριβώς για να αμβλύνουν τυχόν πλήγματα στην οικονομία. “Τότε δεν υπήρχε καμιά κάλυψη για την ανεργία, ούτε δελτίο τροφίμων, τίποτα από αυτά που διασφαλίζουν ένα εισόδημα για τους ανθρώπους που μένουν άνεργοι”, λέει ο πρώην οικονομολόγος του ΜΙΤ και βραβευμένος με Νόμπελ  Ρόμπερτ Σόλοου. Ο 84χρονος σήμερα κ. Σόλοου μεγάλωσε στο Μπρούκλιν και θυμάται το μόνιμο άγχος των  γονιών του για τα λεφτά του επόμενου μήνα.

 Με την καταναλωτική δαπάνη για τρόφιμα να αντιπροσωπεύει τμήμα κατά τι μικρότερο του ενός δέκατου του διαθέσιμου εισοδήματος μιας μέσης οικογένειας σήμερα, έναντι κάτι λιγότερου του ενός τετάρτου το 1930, είναι σαφές ότι μια σύγχρονη ύφεση δεν θα σήμαινε πείνα, όπως σήμανε η Μεγάλη Ύφεση. Η 89χρονη Κάθριν Τζότκα που μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα του Ουισκόνσιν, θυμάται ότι έπαιρνε το αποξηραμένο καλαμπόκι που προορίζονταν για ζωοτροφή και το καθάριζε για να φτιάξει ψωμί να φάνε.

Οι σημερινές περικοπές θα αφορούσαν πιο πολύ το κομμάτι της διασκέδασης -  καλωδιακή τηλεόραση,  τραγούδια iTunes, εξόδους σε εστιατόρια. Και υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κόψεις, λέει ο 81χρονος συνταξιούχος μηχανικός Βίκτορ Γκερτζ από το Σιάτλ. “Αυτό συνεπάγεται μια εντελώς διαφορετική αίσθηση από αυτήν που είχαμε το 1930”, προσθέτει.

«Ακόμα κι αν η κάμψη δεν πάρει τελικά διαστάσεις ύφεσης, η απαιτούμενη αναδιάρθρωση μέσα από την οποία θα περάσουμε σημαίνει πως από τη στιγμή που η οικονομία θα αγγίξει το κατώτατο όριο της, μπορεί ν έχουμε στη συνέχεια άλλα τέσσερα πέντε “χαμένα” χρόνια πολύ χαμηλής ανάπτυξης», παρατηρεί ο 93χρονος κάτοχος Νόμπελ Πολ Σάμιουελσον.

 Σαν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο κατά τη Μεγάλη Ύφεση, ο κ. Σάμιουελσον θυμάται ακόμη τις οικονομικές διαλέξεις που παρακολουθούσε και που, καθώς βασίζονταν στις αρχές της ελεύθερης οικονομίας οι οποίες είχαν χάσει το νόημά τους μετά το κραχ του 1929, έμοιαζαν εκτός τόπου και χρόνου. «Είχα πάθει σύγχυση γιατί δεν μπορούσα να συμβιβάσω τα μαθήματα που έπαιρνα από αυτούς τους μεγάλους οικονομολόγους με όσα άκουγα κι έβλεπα στους δρόμους”, παρατηρεί.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι ΗΠΑ απόλαυσαν μια εκπληκτική περίοδο οικονομικής ηρεμίας με σταθερή ανάπτυξη,  όπου οι φορείς χάραξης πολιτικής αντιμετώπιζαν τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις με ευκολία. Έτσι οι οικονομολόγοι άρχισαν να αμφισβητούν την πιθανότητα μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης τόσο σοβαρής ώστε να κλονίσει την οικονομία. Και εξεπλάγησαν δυσάρεστα όταν αυτή η κρίση τελικά ήρθε, όπως ακριβώς είχε γίνει και με τους συναδέλφους τους 80 χρόνια παλιότερα.

πηγη  sofokleous10.gr

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις