STUDIO 111...

Λίγα λόγια για εμένα
...
Σύνδεσμοι


Οι κομπλεξικοί του ίντερνετ... Β" μερος
1366 αναγνώστες
Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007
21:44

ε) Τα τσατσάκια. Κοινώς: αυλοκόλακες, γλείφτες. Τα τσατσάκια πλευρίζουν πάντα τους administrators ενός φόρουμ ή site. Συμφωνούν πάντα μαζί τους, υποκλίνονται και χειροκροτούν σε κάθε σοφία τους, εγκωμιάζουν με τα καλύτερα λόγια τους ο,τιδήποτε φτιάξουν και γενικώς, λατρεύουν το χώμα που Εκείνοι πατάνε! Σε αντάλλαγμα, οι Θεοί του Ίντερνετ παίρνουν υπό την προστασία τους τα φτωχά ανθρωπάκια με την υπερμεγέθη γλώσσα και κάθε φορά που κάποιος τολμά να τα πειράξει, τον κατακεραυνώνουν all together και τον απειλούν με ban στο peer το εξώτερον!!! Τα τσατσάκια προσπαθούν επίσης να τα έχουν καλά με όλους, για να τα συμπαθούν. Το κακό είναι ότι προσπαθούν πάρα πολύ, στο σημείο να γίνονται αηδιαστικά γλυκανάλατα και πετυχαίνουν το ακριβώς αντίθετο: τα αντιπαθούν όλοι! Έτσι, επιστρέφουν στους Πάνσοφους, τους οποίους ρίχνουν με διάφορες κολακείες: "Είστε οι καλύτεροι", "Ξέρετε τόσα πολλά", "Εγώ γι' αυτό ακολούθησα αυτό το επάγγελμα, επειδή με εμπνεύσατε εσείς" και άλλα τραγικά. Συνήθως, τα τσατσάκια εξαφανίζονται την περίοδο των διακοπών. Τότε λείπουν οι πιο πολλοί admins, οπότε κρύβονται κι αυτά λόγω έλλειψης προστασίας. Όποιο κάνει το λάθος να εντοπιστεί μόνο του στο φόρουμ, δέχεται ταυτόχρονη επίθεση από τα υπόλοιπα μέλη που καραδοκούν και, συνήθως, προπυλακίζεται μέχρι εξόντωσης σε κάποιο θέμα, που μετά "θάβεται" διακριτικά από τα ίδια μέλη!!! Αιωνία η μνήμη αυτού!

στ) Οι κλάψες. "Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει, γιατί οι φιλενάδες της, δεν την παίζουνε". Κάπως έτσι είναι η ζωή των φτωχών κλαψιάρηδων του ίντερνετ. Κομπλεξικοί μέχρι το μεδούλι, έχουν την εντύπωση ότι κανείς δεν ασχολείται σοβαρά μαζί τους στο φόρουμ ή ότι όλοι τους αποπαίρνουν. Συνήθως έχουν δίκιο... Βλέπετε, οι κλάψες, είναι τις πιο πολλές φορές αφελείς με μεγάλο στόμα που απλώς γράφουν μπαρούφες! Λογικό είναι, λοιπόν, να τους ρίχνουν δούλεμα οι υπόλοιποι... Τότε, όμως, ανοίγουν οι κρουνοί! Με σπαραξικάρδια μηνύματα με γενική περίληψη: "Γιατί τα βάζετε όλοι μαζί μου; Με βρήκατε μικρό και με κοροϊδεύετε. Συνέχεια με προσβάλλετε. Σταματήστε αυτή την τρέλα! Όχι άλλο κάρβουνοοοο! κτλ", προσπαθούν να προκαλέσουν εντυπώσεις, να συγκινήσουν και, γενικά, να κερδίσουν τη συμπάθεια του κόσμου. Ο κόσμος του ίντερνετ, όμως, είναι σκληρός! Όταν ο άλλος αρχίσει την κλάψα, το κέφι ανάβει!!! Έτσι, ακόμη περισσότεροι αρχίζουν να πειράζουν το καημένο κλαψάρικο, το οποίο συνεχίζει με πιο ακραία ξεσπάσματα, όπως: "Δεν αντέχω άλλο μέσα! Θέλω να με διαγράψετε!!!!" Το μελόδραμα φτάνει στο αποκορύφωμα!!! Ο κλάψας ζήτησε τη διαγραφή του! Όταν φάει κι άλλο δούλεμα, συνοδευόμενο από την -λογικότατη- απάντηση "άμα, δεν θες, μην ξαναμπείς!", τότε ο κλάψας αποσύρεται για ένα διάστημα, μέχρι να ξεχαστεί λίγο η υπόθεσή του ή να αρχίσουν κάποιον άλλο στο δούλεμα. Μετά ξαναμπαίνει και γράφει άλλη μια μπαρούφα, για να επαναληφθεί το προσωπικό του δράμα! Κοινώς: "τραβάτε με κι ας κλαίω"!

ζ) Οι ανασφαλείς. Έχουν τη συνεχή ανάγκη επιβεβαίωσης. Θέλουν να ακούνε καλά λόγια και επαίνους από τους άλλους. Θέλουν να τους συμπαθούν όλοι. Γενικώς, έχουν τόσο μεγάλη ανασφάλεια στη ζωή τους, που έχουν φτάσει στο σημείο να ζούνε για τους άλλους! Οι φράσεις τους είναι πάντα στο στυλ: "Το καινούργιο μου αυτοκίνητο, είναι τελευταίο μοντέλο και..." ή "Στο γραφείο μου, που είναι 7 εκατομμύρια τετραγωνικά, έχω αυτό κι αυτό κι αυτό...", ή "Καθόμουν χθες στον ολοκαίνουργιο υπολογιστή μου και καθώς έψαχνα με τη σύνδεση 80Μbps που έχω...", ή "Όταν έβγαινα με την Κλόντια Σίφερ στη Ριβιέρα..." Οι ανασφαλείς πάντα απαντάνε σε κάθε θέμα για να κάνουν περισσότερες γνωριμίες. Είναι πάντα ευγενικοί, ενώ αν μαλλιοτραβηχτούν με κάποιον, θα φροντίσουν να τελειώσουν το μήνυμά τους με τη φράση: "Φιλικά, ε;" (αφού πρώτα έχουν ρίξει στον άλλο τον εξάψαλμο". Πάντα δείχνουν δημιουργίες τους για κριτική, όχι γιατί θέλουν κριτική, αλλά γιατί τους αρέσει να ακούνε "μπράβο" και "συγχαρητήρια". Αν αυτό δεν δυμβεί και βρεθεί κάποιος που δεν του αρέσει το έργο, τότε απλώς δηλώνουν ότι "δεν θα ξαναδείξουν ποτέ τίποτε άλλο" (ψέμα!)

η) Οι εμβόλιμοι. Οι άσχετοι που υπάρχουν σε κάθε φόρουμ. Συνήθως, βλέπουν φως και περνάνε, ή είναι γνωστοί ή συνάδελφοι ή ξάδελφοι κάποιου μέλους. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, είναι λίγο "χτυπημένοι" και θέλουν κάπου να πούνε τον πόνο τους. Έτσι, μπορεί σε ιατρικό φόρουμ να εμφανιστεί ξαφνικά θέμα με τίτλο: "Ποιος έχει ακούσει το νέο cd της Βίσση;" ή σε φόρουμ για λογιστές να μπει κάποιος και να ρωτήσει: "Γεια σας. Μου αρέσουν οι κούκλες, εσείς νομίζετε ότι είναι κακό;" Φυσικά, όσοι απαντήσουν, θα αρχίσουν το δούλεμα (πρώτοι, βέβαια, οι χαβαλέδες που ψοφάνε για τέτοια -βλ. πιο πάνω!) Οι εμβόλιμοι εξαφανίζονται μετά από ένα-δυο ποστ. Προφανώς έχουν γίνει μέλη σε τόσα φόρα που έχουν χάσει το μέτρημα (και τους κωδικούς!) Μια άλλη τάξη εμβόλιμων, είναι αυτή που μπαίνει για να απαντήσει σε συγκεκριμένο θέμα. Για παράδειγμα, αν κάποιος γράψει κάτι κακό για τον κομμουνισμό, αυτομάτως θα γραφτούν τρία νέα μέλη με ονόματα "Τσε", "ΚόκκινηΔύναμη" και "Ταξική_πάλη" για να κατατροπώσουν τον φιλοαμερικάνο καπιταλιστή!

Σχόλια

26/09 22:35  ΣΙΓΑΛΑΣ
Δέξου τα ""εμβόλιμα"" συγχαρητήριά μου
27/09 01:13  shareholder-cs
Κάτι μου θυμίζει το κείμενο...
Για να ρωτήσουμε και τον κύριο peslac για παράδειγμα μήπως του θυμιζει και εκείνου;
http://peslac.pblogs.gr/2007/20070701.html
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Όσο Υπάρχει θάνατος.....ζήτω η αλητεία...

Μετοχές





 

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις